بنام خداوند بخشنده ومهربان
سلام بر دوستان وسروران گرامی.از سفر وهمسفر نوشتن واسه کسی که به مسافرت جمعی نرفته باشد کاری بس سخت و دور از ذهن است.باجمع به سفر باید رفته باشی تا حال وهوای سفر جمعی را داشته و تجربه اش بتونی بنویسی.سفر،انسان را در شرایط پیش بینی نشده،در حالت متفاوت وغریبی قرار می دهد وریزترین ومخفی ترین عادات وخلقیات مسافر را به نمایش می گذارد.گاهی می ترساند وهیجان می آفریند.گاهی سخت می شود وطاقت انسان را تمام می کند.گاهی لذت افرین می شود وشادی می آورد.گاهی خطرناک می شود وانسان را تا به حد مرگ می ترساند!همین چیزها می تواند روی عکس العمل ها ورفتار ما در حین سفر تأثیربگذارد.پس باید آمادگی وظرفیت پذیرش اتفاقات پیش بینی نشده سفر را داشته باشید.یک مسافرت مملو از اتفاقات غافلگیرانه ای است که برنامه ریزی های شما را به هم ریخته واجازه نمی دهد طبق میل وعادت همیشگی خود رفتار کنید.حتی ممکن است آراستگی چهره ونظافت لباس هایتان به شدت تحت تأثیر سفر قرار گرفته ودگرگون سازد.بدانید که وقتی با جمعی همسفر می شوید باید تابع نظر جمع شوید ونباید توقع داشته باشید همه به میل شما رفتار کنند.حتی یک بار با پافشاری روی خواسته هایتان می تواند خاطره ای بد پدیدآورد.آگاه باشید که با همسفران بسازید،یاباید همسفر تنهائی باشید.
همه ی شما را تا روز وروزگاری نو،بایک کامنت جدید به خدا میسپارمتان.

بنام خدا
 سلام دوستان وشهروندان عزیز.همه به فکر این هستیم که واسه خرید یه کفش نو به مغازه ی فروشنده بریم.اما غافل از اینکه همون کهنه ی پوشیده پای ما باز از نو بهترست.چرا؟چون در بیابان فقط کفش کهنه نعمت است.در روزگارانی که چرمینه هائی حصیری تا روزها وماه ها در اون صحراها عمر میکرد اما امروزا بر سنگفرش کوچه ها با این ابزار دیجیتالی نمیشه راه رفت وپس از سرپا خوردن رو صورت ودهان درازکش رو زمین می خوابیم.پس یادتون باشه حافظ کفش کهنه ی خودتون باشید که بس نعمتی فراوان هست.دوستان،کفش کهنه یک مثال بود ونوشته ی زیرش تمثیل آن.خدا کند به اصل موضوع پی برده باشید...!!!!

بنام خدا
سلام وعرض خسته نباشید دارم خدمت همه ی همراهان همیشگی وبلاگم.ما در کناره های زندگی مان به انسانهایی برمی خوریم که خاصییت هریک از این حیوانها را در خود جای داده است.این بدان معنی است که فرد ذکر شده به قدری کثیف،پست وآشغال هست که فقط باید با این سه تعریف سگ،خوک وشغال آن را نامید.به راستی که چه جانوریی هستند بعضی از این آدمای دور و برما که ما هم از اونا غافلیم.پس حواستان به یک فرد باشد که سه حیوان را در خود نهفته است.از اون یا اونائی که به تصورتان هم کثیفند وهم پست وهم آشغال دوری کنید.

بنام خدا
سلام ودرود فراوان خدا بر یکا یک دوستان عزیز وخوبم.چندتکه،مصراع از یک دل یار آزرده شده واسه شما سروران خوبم نوشته ام انشاالله که مورد توجه شما قرار بگیرد.
ای گل تازه که بویی ز وفا نیست تو را،خبر از سرزنش خار جفا نیست تو را.رحم بر بلبل بی برگ و نوا نیست تو را،التفاتی به اسیران بلا نیست تو را.ما اسیر غم واصلا غم ما نیست تو را،با اسیر غم خود رحم چرا نیست تو را.فارغ از عاشق غمناک نمی باید بود،جان من این همه بی باک نمی باید بود.همچو گل چند به روی همه خندان باشی،همره غیر به گلگشت گلستان باشی.هر زمان با دگری دست وگریبان باشی،زان بیندیش که از کرده پشیمان باشی.جمع با جمع نباشد وپریشان باشی،یاد حیرانی ما آری وحیران باشی.ما نباشیم؛ما نباشیم که باشد که جفای توکشد،به جفا سازد صد جور برای تو کشد.......!!!

بنام خدای یکتا و واحد
سلام بر بنده گان پاک وصالحش.من در سخن کردن،یک عده جاه طلب می بینم که همیشه حرف وسخن خودرا حرف آخر ویک را تمام شده می دانند.اما اگر یک بر سکو رود ودو با سه در زیرش نیاستند به خوبی یک پیدا نمی شود.حرف امروز من با آن دسته از اشخاصی است که در هر جا ومکانی یا مجموعه ی شاغل به فعالیت حرف خود را قاضی وکلاه را کرسی می دانند وتمام!!!!.اما به روز است که این افراد وسخنانشان کم کم،کم سو وبه دوران نزول تا سقوط با سرعت به حرکتند.باآرزوی سقوط ونابودی همه دیکتاتورها وزورگویان زبان وکله،همه شما عزیزان را تا کامنت بعدی م به خدا میسپارم.

بنام خداوند جان وخرد
سلام برهمه ی شما شهروندان کنگی وبینندگان عزیز همیشه همراه وبلاگم.
هرکسی هم رزمی،هم خشمی،هم رنجی دارد.هرکسی هم بزمی،هم دستی،هم گنجی دارد.آن که با تو،با تو هم رزم است می خواهد با تو پیروز شود بردشمن.آن که با تو هم خشم است می خواهد با تو فریاد کند،حق با ماست.آن که با تو هم رنج است می داند چه کسی رنج تو را می خواهد.آن که اما نیستی هم بزمش خون تو را می نوشد.آن که اما نیستی هم دستش،پشت پا می زندت تا بیفتی از پا،تا بماند بالا دست وببیندخویشتن خویش را.آن که اما نیستی هم گنجش،می گوید گنج تو گنج من است.تو اگر تن خسته،من آبادم،تو اگر پابسته،من که آزادم.آن که هم گنج تو باشد اما می پرسد رنج تو گنج چه کس باید باشد،جزتو.رنج ما گنج که می باید باشد،جز ما.